وقتی پای ولایت مداری مجلس هشتم می لنگد!

0 ۵۵

مجلس هشتم، مجلسی بود که اکثریت قاطع نمایندگان آن به مدد عناوین «ولایت مداری» و «اصولگرایی» به کرسی های سبز آن تکیه زدند، ولیکن دیری نگذشت که چرب و شیرین قدرت به دهان برخی ازهمین نمایندگان مزه کرد و نمکدان شکستند و در ورطه های حساس پایشان لنگید! در این گزیده مقصود آن است تا صرفا به مصداق خوانی برخی از این ورطه های حساس بپردازیم: ۱- بی گمان عجیب ترین تصمیم مجلس هشتم، حمایت از وقف اموال ۲۵۰ هزارمیلیارد تومانی دانشگاه آزاد که به معنای مالکیت مادام العمرعده ای خاص بر آن و زیر سوال بردن مصوبه قانونی شورای عالی انقلاب فرهنگی بود می باشد. این نامه ی حمایتی که در وجه “عبدالله جاسبی” صادر می شد، با امضای بیش از ۲۵۰ نماینده مجلس همراه گشت، این در حالی بود که در همان ایام، نمایندگان، نامه حمایت از مردم مظلوم غزه را تنها با ۱۴۰ امضا تایید نمودند تا “نفوذ لابی های قدرت و ثروت” را به رخ مردم بکشانند. همراهی مشکوک نمایندگان با مدیریت ثروتمند دانشگاه آزاد آنچنان در رسانه ها منعکس گشت که این روز از سوی اصحاب رسانه به «یکشنبه سیاه مجلس هشتم» موسوم گردید. ۲- سبک عجیب ولایتمداری مجلس هشتم نیز از دیگر نکات تاریک کارنامه مجلس هشتم است. تعلل طویل المدت نمایندگان در تصویب طرح نظارت بر نمایندگان علی رغم تاکید رهبر انقلاب بر این موضوع، عدم ترتیب اثر به فرمایشات معظم له در ارتباط با کاهش نیافتن تعرفه واردات خودرو و در قبال آن اعمال ضوابطی برای بهبود کیفیت محصولات داخلی، به جهت حمایت از تولید داخلی و مواردی از این دست از جمله مواردیست که با شعار ولایت مداری اکثریت نمایندگان این مجلس سازگار نیست. ۳- مقام معظم رهبری در پیام صریح خود به مناسبت آغاز به کار این مجلس، بر ساده زیستی نمایندگان تاکید ویژه ای فرمودند. ایشان در این پیام خود فرمودند: «نماینده ی ملت از جنس ملت است. شما نه از قصرهای رفیع و خاندان های اشرافی، که از متن مردم، از مدرسه، حوزه و دانشگاه و از میدان های کار به مجلس گسیل شده اید. این رابطه و این منش را پاس بدارید و برای خود نگاه دارید. خوی اشرافی و گرایش به اسراف و طعمه انگاشتن این مسؤولیت، بلای بزرگی است که گاه مردمِ سابقاً نجیب و پارسا هم ممکن است نتوانند خود را از آن برحذر بدارند. همه باید به شدت مراقب خویش باشیم و دوره ی مسؤولیت خود را، حسنه ای ماندگار و نه سیئه ای دامن گیر، بسازیم . » اما دیری نپایید که این تاکید معظم له در میان غوغای مافیای ثروت در مجلس به فراموشی سپرده شد. در شرایطی که تنها چهار ماه از آغاز به کار مجلس گذشته بود، «حسن کامران» از نمایندگان مجلس موضوع وام ۱۰۰ میلیونی به نمایندگان را رسانه ای کرد. در موردی دیگر پاسخ استفساریه ای از مجلس منجر به مزیت غیر قابل قبول برای نمایندگان گشت که محتوای اصلی آن “ویژه خواری مادام العمر برای نمایندگان” بود و اگر نبود اعتراضات مردم و رسانه های بصیر و نیز محدود نمایندگان مخالف این طرح، ننگ چنین تبعیضی بر پیشانی این مجلس تا ابد باقی می مانند. از دیگر نکات مبهم، مخالفت نمایندگان با طرح “شفاف سازی هزینه های تبلیغاتی نمایندگان” بود، طرحی که اخیرا در مجلس مردود شد و مورد حمایت نمایندگان حامی گفتمان جبهه پایداری قرار داشت. ۴- از دیگر نکات تاریک در فعالیت مجلس هشتم، عملکرد ضعیف برخی اعضای هیئت رئیسه آن است. اعضای هیئت رئیسه مجلس به عنوان پیشانی مجلس، باید عاری از افراد با سابقه نه چندان روشن باشد، امری که در این مجلس محقق نشد. در بین اعضای هیئت رئیسه افرادی با جایگاه عالی هستند که در زمان فتنه عملکرد صحیحی نداشتند و در جمله ساکتین فتنه به شمار می روند و هنوز نیز ابهامات بسیاری در مورد عملکردشان در دوران فتنه وجود دارد. آقای “امیدوار رضایی” که برادر یکی از کاندیداهای مقهور ریاست جمهوری است از دیگر اعضای هیئت رئیسه نیز همان شخصی است که شایعه نوشته شدن بیش از ۷۰ درصد آراء برخی صندوق ها با یک خودکار(!) را بر سر زبان ها انداخت و به مدد جایگاه خود از هر گونه تعقیبی در امان ماند. همچنین در همین مجلس بود که ریاست آن به همراه تنی چند از نمایندگان، به دیدار “حسنی نامبارک” دیکتاتور سابق مصر شتافتند! و البته برخی سعی کردند این دیدار را هماهنگ شده با رهبری جلوه دهند، ولیکن واقعیت چیز دیگری بود. حشمت الله فلاحت پیشه نماینده مجلس شورای اسلامی در روزنامه رسالت نوشت: “در آخرین شب سفر مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه، موضوعی را در مورد یکی از مصاحبه های بنده تذکر دادند که من از آن به عنوان یک بنیاد تحلیلی راهگشا استفاده می کنم. ایشان با یادآوری مصاحبه یک سال قبل اینجانب حین سفر دکتر لاریجانی به مصر، فرمودند: شما در آن مصاحبه گفته بودید که رئیس مجلس بدون اطلاع مقامات عالی نظام به مصر سفر نکرده است. مردم معمولا زمانی که اسم مقامات عالی می آید می دانند که منظور، من هستم ولی واقعا آن سفر با من هماهنگ نشده بود. اگر هماهنگ می شد، با آن سفر و بویژه دیدار با مبارک مخالفت می کردم. گفته بودم شرط ما برای برقراری رابطه با مصر این است که اعلام کنند «کمپ دیوید مرده است». هرچند که وزیر خارجه وقت آنها، چیزی شبیه به این جمله را گفته بود ولی از آن نیز استفاده لازم به عمل نیامد.” ۵- شکی نیست که مجلس به عنوان قوه قانون گذار کشور، بر طبق قانون، حق تصمیم گیری در بسیاری از زمینه ها تا حتی سوال از ریاست جمهوری را دارد، اما این جایگاه عالی نباید منجر به بروز رفتارهای غیر اخلاقی گردد. ولیکن متاسفانه این بی اخلاقی ها در این مجلس شیوعی غیر قابل قبول یافت. نشان دادن مخالفت با طرح ها به وسیله سر و صداهای بیجا امری عادی تلقی گشت و کار تا جایی پیش رفت که در جریان رای اعتماد به وزیر ورزش و جوانان منجر به توهین آشکار به شخص دوم کشور گردید. امری که مورد اعتراض رهبری انقلاب قرار گرفت و نارضایتی خود را از رواج این چنین رفتارهای خلاف شان ریاست جمهوری و عدم برخورد مناسب هیئت رئیسه مجلس با چنین رفتارهایی ابراز داشتند. متاسفانه مواردی از این دست و موارد دیگری چون عملکرد غیر قابل قبول در دوران فتنه، تصویب پذیرش دانشجوی پولی در مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه ها و… در کارنامه مجلسی خود نمایی می کند که عنوان اصولگرایی را یدک می کشد و شکی نیست این اعمال با آن عنوان وزین در تضادی آشکار است. البته نگفته روشن است که اولا: انتقادها به عملکرد این مجلس هرگز به معنای نفی کارهای مثبت آن نیست؛ ثانیا هرگز قرار نیست عملکرد این چنین مجلسی با افتضاحات برآمده از مجلس ششم و مانند آن قیاس شود؛ ثالثا اینکه قرار نیست همگان با یک چوب رانده شوند! در همین مجلس هستند افرادی که به معنای واقعی کلمه بر اصول پافشاری داشته و دارند و حتی به دلیل این مواضع اصولی مورد تهمت نیز قرار گرفته اند ولیکن سوال اینجاست که اگر نبودند این افراد، برآیند مجلس چه می شد؟! بر ماست که با دقت نظر بیشتر در انتخابات آتی، مانع از حضور افرادی با کارنامه تاریک در خانه ملت شویم و با انتخاب صحیح خود زمینه را برای ظهور و بروز هر چه بهتر ولایت مداری و اصول گرایی در این نهاد اساسی کشور فراهم نماییم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پنج × 1 =